Parada Klucz Żurawi

W oddali ukazuje się wysoko nad głowami przechodniów ogromny balon umocowany do przedziwnej konstrukcji wypuszczającej z siebie bańki mydlane, unoszące się niczym planety wokół słońca. Do balonów uwiązane są postacie, niczym posągi z marmuru, pozbawione barw. Na w pół ludzie, na wpół ptaki kroczą dystyngowanie na szczudłach jak żurawie. Barokowe suknie i pierzaste fraki dodają im klasy. Kryją się pod ptasimi maskami o długich dziobach. Wokół nich wirują tancerki w zwiewnych spódnicach ozdobione w gorsety i maski w piór. Zwołują przechodniów do oglądania ich hipnotyzującego tańca z wachlarzami. Przystanek pierwszy: dziewczyny z wachlarzami prezentują swój żurawi taniec, który w swym ruchu łączy to, co subtelne w tańcu współczesnym oraz to, co energiczne i precyzyjne we wschodnich sztukach walki. Przystanek drugi: parada zatrzymuje się pod metalową konstrukcją, na której zawieszona jest biała szarfa. Akrobatka wspina się na jedwabną szarfę o długości 8 metrów, zatrzymuje się na dużej wysokości w efektownych, atletycznych pozach. Wszystkie ewolucje odbywają się bez asekuracji, akrobatka polega więc jedynie na własnej zręczności i technicznej precyzji. Przystanek trzeci: na środek wychodzi para kochanków, która na oczach widzów zaczyna tańczyć namiętne tango, w którym przeplatają się pożądanie i delikatne wyznanie miłości. Taniec eksploduje elementami akrobatycznymi. Tancerze rozdają widzom kartki, rodzaj widokówek, na których zachęca się ich do wypisania swoich najskrytszych marzeń. Kartki umocowane zostają do wielkich balonów, które unoszą się w górę i wraz z wiatrem oddalają się od ich właścicieli, by móc się spełnić. W paradzie bierze udział od 10 do 20 osób